Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Από τον περασμένο Απρίλιο, η κακοδαιμονία της χώρας απέκτησε επιτέλους όνομα: Μνημόνιο. Αποτέλεσμα μιας πρωτοφανούς σκυταλοδρομίας διαφθοράς, ανικανότητας και φαβοριτισμού, στην πραγματικότητα διαθέτει ονόματα ων ουκ έστιν αριθμός: Όσα και αυτά των μελών του πολιτικού προσωπικού που διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας τα τελευταία τριάντα τουλάχιστον χρόνια. Στο κείμενο που ακολουθεί έχουμε υπογραμμίσει τις...μνημειώδεις στιγμές που προηγήθηκαν των εκλογών του 2009.
Στη ζωή μας μπήκε και ο Ντομινίκ Στρος-Καν. Μας δίνει συμβουλές, μας επαινεί, μας κατσαδιάζει, υποδύεται τον γιατρό που έχει το κατάλληλο φάρμακο για μας, στέλνει συνεχώς τα μηνύματά του.
Την ώρα που το ταμειακό πρόγραμμα της χώρας αποτελεί άλλο ένα επτασφράγιστο μυστικό και εκφράζονται σοβαροί φόβοι ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει», η μεν κυβέρνηση προσπαθεί να....απενοχοποιήσει το Μνημόνιο, η δε αντιπολίτευση κάνει το παν για να το δαιμονοποιήσει. Για την ταμπακέρα, ούτε κουβέντα.
Κατά την συνέντευξη Τύπου της Κυριακής, 12 Σεπτεμβρίου, στη Θεσσαλονίκη, ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου προσπάθησε για άλλη μια φορά να μας πείσει ότι δεν πρόκειται για μηχανισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αλλά για μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την συμμετοχή του ΔΝΤ. Και επομένως δεν πρόκειται για το «κακό ΔΝΤ», αλλά για την «καλή Ε.Ε.». Επειδή δε όλοι θυμούνται την προεκλογική διαφωνία του με ενδεχόμενη ανάμιξη του ΔΝΤ, «που καταδικάζει τις χώρες σε υπανάπτυξη», κατέληξε να πει πως η κυβέρνησή του δεν το ήθελε, αλλά… αναγκάστηκε! Ερωτηθείς επίσης γιατί δεν έφερε το Μνημόνιο σε δημοψήφισμα, απάντησε με το γνωστό δίλημμα, όπως αυτό θα έμπαινε
Από τον περασμένο Απρίλιο, η κακοδαιμονία της χώρας απέκτησε επιτέλους όνομα: Μνημόνιο. Αποτέλεσμα μιας πρωτοφανούς σκυταλοδρομίας διαφθοράς, ανικανότητας και φαβοριτισμού, στην πραγματικότητα διαθέτει ονόματα ων ουκ έστιν αριθμός: Όσα και αυτά των μελών του πολιτικού προσωπικού που διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας τα τελευταία τριάντα τουλάχιστον χρόνια. Στο κείμενο που ακολουθεί έχουμε υπογραμμίσει τις...μνημειώδεις στιγμές που προηγήθηκαν των εκλογών του 2009.
Στη ζωή μας μπήκε και ο Ντομινίκ Στρος-Καν. Μας δίνει συμβουλές, μας επαινεί, μας κατσαδιάζει, υποδύεται τον γιατρό που έχει το κατάλληλο φάρμακο για μας, στέλνει συνεχώς τα μηνύματά του.
Την ώρα που το ταμειακό πρόγραμμα της χώρας αποτελεί άλλο ένα επτασφράγιστο μυστικό και εκφράζονται σοβαροί φόβοι ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει», η μεν κυβέρνηση προσπαθεί να....απενοχοποιήσει το Μνημόνιο, η δε αντιπολίτευση κάνει το παν για να το δαιμονοποιήσει. Για την ταμπακέρα, ούτε κουβέντα.
Κατά την συνέντευξη Τύπου της Κυριακής, 12 Σεπτεμβρίου, στη Θεσσαλονίκη, ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου προσπάθησε για άλλη μια φορά να μας πείσει ότι δεν πρόκειται για μηχανισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αλλά για μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την συμμετοχή του ΔΝΤ. Και επομένως δεν πρόκειται για το «κακό ΔΝΤ», αλλά για την «καλή Ε.Ε.». Επειδή δε όλοι θυμούνται την προεκλογική διαφωνία του με ενδεχόμενη ανάμιξη του ΔΝΤ, «που καταδικάζει τις χώρες σε υπανάπτυξη», κατέληξε να πει πως η κυβέρνησή του δεν το ήθελε, αλλά… αναγκάστηκε! Ερωτηθείς επίσης γιατί δεν έφερε το Μνημόνιο σε δημοψήφισμα, απάντησε με το γνωστό δίλημμα, όπως αυτό θα έμπαινε
