Οταν βλέπω τον Πεταλωτή να παίρνει ξημερώματα το καριοφίλι και να τουφεκάει την τρόικα, γιατί ανακοίνωσε το «Πωλείται η Ελλάς», παίρνοντας την μπουκιά από το στόμα του Παπακωνσταντίνου, κάτι παθαίνω.
ΠΑΘΑΙΝΩ επίσης όταν βλέπω υπουργούς να φορούν φουστανέλα και να βγαίνουν στις ραχούλες για να αντισταθούν σε αυτούς που δεν καταλαβαίνουν ότι στην Ελλάδα υπάρχει, λέει, υπεύθυνη κυβέρνηση που κάποτε -και όπως πάντα κατόπιν εορτής- θα ενημερώσει, λέει, τη Βουλή και το λαό γι' αυτά που αποφασίζει. ΚΑΙ ΠΩΣ να μην πάθω, όταν ακούω τον πρωθυπουργό, που μήνες τώρα έχει ανακοινώσει την πρόθεσή του για εκποίηση του κοινού μας πλούτου, να δηλώνει... οργισμένος ότι θα νομοθετήσει την απαγόρευση πώλησης δημόσιας γης;
ΑΥΤΟΣ δεν είπε, τον Σεπτέμβριο του 2010 σε ομιλία του στη Νέα Υόρκη, ότι «ξεκινούμε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα που εφαρμόζεται σε ένα ευρύτατο φάσμα τομέων, όπως μεταφορές, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, ακίνητα, ΔΕΚΟ και τράπεζες, μέσω απ' ευθείας πώλησης, υπογραφής ...
