Είναι εύκολο να ασκείς κριτική στις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, μου είπε ένας έγκριτος ανταποκριτής την περασμένη βδομάδα. Μπορείς αντ’ αυτού να τους δώσεις μερικές εποικοδομητικές συμβουλές; Γιατί όχι; Οι ακόλουθες ενέργειες μπορούν να λύσουν το πρόβλημα της Ευρωζώνης. Αλλά το πιθανότερο είναι ότι οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν ούτε να τις ακούσουν.
Καταρχήν απαιτείται άμεση αναδιάρθρωση κάποιου τύπου του χρέους της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας – των τριών χωρών με το λιγότερο βιώσιμο εθνικό χρέος. Η αναδιάρθρωση μπορεί να επιτευχθεί μέσω επιβολής ‘κουρέματος’ στους πιστωτές, ανταλλαγής ομολόγων με μετοχές ή άλλα σχήματα. Το σημαντικό εδώ είναι να μειωθεί το χρέος του δημόσιου τομέα σε βιώσιμα επίπεδα.
Η αναδιάρθρωση προφανώς και δεν αποτελεί λύση από μόνη της. Αντίθετα θα σημάνει την ολοσχερή κατάρρευση της ευρωπαϊκής αγοράς ομολόγων. Οι επενδυτές πολύ σύντομα να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι κανένα ευρωπαϊκό εθνικό χρέος – με την εξαίρεση του γερμανικού – δεν είναι ασφαλές.
Για να δουλέψει το σχέδιο χρειάζονται δύο επιπλέον βήματα. Καταρχήν πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να ξεχωρίσουμε τα εθνικά χρέη από τα χρέη του χρηματοπιστωτικού τομέα. Για το σκοπό αυτό θα άλλαζα τη στόχευση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που επί του παρόντος αποσκοπεί στη διάσωση κρατών και θα...
