Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκανδαλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκανδαλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

Βατοπέδι: Παιχνίδια με την κλήση του Κ. Καραμανλή

 
Την Τρίτη θα αποφασίσει η προκαταρκτική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου αν θα καλέσει τον Κώστα Καραμανλή, καθώς χθες το ΠΑΣΟΚ προτίμησε να κρύψει τις προθέσεις του και να παίξει μικροκομματικά παιχνίδια με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Πάντως η Ν.Δ. παρείχε πλήρη κάλυψη στον Κ. Καραμανλή, ενώ συνεργάτες του διέρρεαν πως "δεν υπάρχει λόγος να κληθεί. Ότι ήταν να ειπωθεί, ειπώθηκε".

Το αίτημα για κλήση του τ. πρωθυπουργού μετά την κατάθεση της συμβολαιογράφου (και συζύγου του Γιώργου Βουλγαράκη…) Κατερίνας Πελέκη επανήλθε στην επιτροπή από τον βουλευτή του ΛΑΟΣ Θανάση Πλεύρη, ενώ ανάλογη δήλωση έκανε και ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Όμως το ΠΑΣΟΚ επιφυλάχθηκε να αποφασίσει, προφασιζόμενο την απουσία του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρή Δρίτσα!
                                                                                  
Μάλιστα ο αντιπρόεδρος της επιτροπής Γιάννης Αμοιρίδης εκτίμησε ότι ίσως ο τ. πρωθυπουργός θα πρέπει να κληθεί αφού καταθέσουν οι κατηγορούμενοι υπουργοί. Αντίθετα με το ΠΑΣΟΚ ο βουλευτής του ΚΚΕ Αντώνης Σκυλλάκος ξεκαθάρισε ότι το κόμμα του "δεν θα πει όχι" στην κλήση Καραμανλή.

Από την πλευρά της η Ν.Δ. υπενθύμισε ότι η Κ. Πελέκη είναι κατηγορούμενη και ενδεχομένως αλλάζει κατάθεση για να επωφεληθεί των ευεργετικών διατάξεων του νόμου Καστανίδη. Επίσης χαρακτήριζαν ως "καθόλα νόμιμη και αξιοπρεπή" πολιτική απόφαση

Η αλήθεια για το Βατοπαίδι

                                      Γράφει ο Νίκος Τ.   
  Ενα ζήτημα Εθνικής σημασίας που απασχολεί δεκαετίες την Ελλάδα, τα αρμόδια υπουργεία, τις Εθνικές αρχές ασφαλείας και πληροφοριών, αποτέλεσε με την βοήθεια και «άλλων εξωτερικών» παραγόντων αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, εξεταστικών επιτροπών, ανεξέλεγκτης πολυλογίας, τις συνέπειες των οποίων ενδεχομένως να υποστεί ο Ελληνισμός σε βάθος χρόνου. Το πρόβλημα ξεκινά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και την τύχη του. Οικουμενικό για όλους τους Ορθόδοξους του κόσμου. Όχι για τους Τούρκους.

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Πατριαρχείο στην Πόλη είναι γνωστό: Δεν αναγνωρίζεται από το τουρκικό κράτος η οικουμενικότητά του, θεωρείται ένα ίδρυμα που απευθύνεται σε ορθόδοξους Τούρκους, και ως εκ τούτου οι ιεράρχες του πρέπει να είναι Τούρκοι υπήκοοι. Η θέση αυτή της Τουρκίας παραβιάζει τη συνθήκη της Λωζάννης και στερεί από την οικουμενική ορθοδοξία τη δυνατότητα να διαχειριστεί τα του οίκου της όπως θα έπρεπε. Γιατί, σε συνδυασμό με την εξάλειψη της πολίτικης ρωμιοσύνης και την κλειστή Σχολή της Χάλκης, που συστηματικά επεδίωξε η Τουρκία, δεν υπάρχει παραγωγή νέων ντόπιων στελεχών για το Πατριαρχείο, και είναι ορατός ο δι’ ασφυξίας θάνατός του.

Σε περίπτωση λοιπόν που ο Προκαθήμενος του Οικουμενικού Θρόνου αντιμετωπίσει αιφνίδιο ή φυσιολογικό «πρόβλημα» τότε χηρεύει η θέση του. Εκτιμήθηκε λοιπόν ιδιαίτερα από το 2000 (επί ΠΑΣΟΚ και ορθώς) ότι είναι σφοδρά πιθανόν σε περίπτωση χηρείας, να διεκδικήσει η Ρωσία την έδρα του Οικουμενικού Θρόνου κυρίως λόγω του ότι σε αυτή