Όταν ένας πρωθυπουργός, με νωπή εντολή και ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αισθάνεται την ανάγκη να ….απειλήσει το εκλογικό σώμα με …εκλογές και τελικά δεν πραγματοποιεί την …απειλή του, τότε αυτός ο πρωθυπουργός είναι υπό προθεσμία. Αυτοακυρώθηκε στην πράξη. Εξηγούμαι:
Αν η απειλή ήταν μια καθαρή μπλόφα, τότε πρόκειται για μια ακόμα προσπάθεια εξαπάτησης του εκλογικού σώματος. Στην περίπτωση αυτή ο πρωθυπουργός εξέρχεται με την αξιοπιστία του βαριά τραυματισμένη. Από εδώ και στο εξής, ποιος θα τον πάρει στα σοβαρά;
Ο κ. Παπανδρέου, δείλιασε τελικά να πραγματοποιήσει την …απειλή του από το φόβο απώλειας της εξουσίας. Η εξουσία είναι γλυκιά για ανθρώπους σαν τον κ. Παπανδρέου, ας μη γελιόμαστε. Ο πρωθυπουργός, είδε την απάντηση του ελληνικού λαού και πανικοβλήθηκε. Όμως, όταν ένας πρωθυπουργός φοβάται την κρίση του λαού, σύντομα θα χάσει και την εμπιστοσύνη του, αν δεν την έχασε ήδη.
Όταν ένας πρωθυπουργός σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, βάζει το στενό του κομματικό συμφέρον, πάνω από αυτό της χώρας, δεν είναι μόνο ένας αδίστακτος δημαγωγός, είναι επικίνδυνος να χειρίζεται τις τύχες αυτής της χώρας. Αξιζε να υποστεί η χώρα αυτήν την ταλαιπωρία για τον κ. Σγουρό; Προφανέστατα και δεν άξιζε, αλλά...
