Ήταν 1η Ιανουαρίου του 2002 όταν αρχηγοί κρατών και πρωθυπουργοί έβγαζαν περήφανοι φωτογραφίες υπό το φόντο του ενιαίου νομίσματος που υιοθέτησαν οι χώρες οι οποίες ασπάστηκαν την ΟΝΕ.
Η σημαντική, κατά τ’ άλλα, προσπάθεια, που ουσιαστικά ξεκίνησε με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1992, πήρε σάρκα και οστά δέκα χρόνια αργότερα, ώστε το όραμα των Ευρωπαίων για μια κοινή πορεία να γίνει πραγματικότητα. Ή μήπως δεν ήταν ακριβώς έτσι;
Σήμερα, στη δύση του 2010, και εννέα χρόνια μετά την εισαγωγή του κοινού νομίσματος, βρισκόμαστε μπροστά σε εκπλήξεις που μάλλον δυσάρεστες φαντάζουν, συγκρινόμενες με τα χαμόγελα του 2002.
Η απόπειρα του κοινού νομίσματος, όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος, μάλλον δεν σχεδιάστηκε σωστά. Δυστυχώς, οι λίγοι σωστά σκεπτόμενοι ευρωσκεπτικιστές αποτέλεσαν ομάδα ...
Η σημαντική, κατά τ’ άλλα, προσπάθεια, που ουσιαστικά ξεκίνησε με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1992, πήρε σάρκα και οστά δέκα χρόνια αργότερα, ώστε το όραμα των Ευρωπαίων για μια κοινή πορεία να γίνει πραγματικότητα. Ή μήπως δεν ήταν ακριβώς έτσι;
Σήμερα, στη δύση του 2010, και εννέα χρόνια μετά την εισαγωγή του κοινού νομίσματος, βρισκόμαστε μπροστά σε εκπλήξεις που μάλλον δυσάρεστες φαντάζουν, συγκρινόμενες με τα χαμόγελα του 2002.
Η απόπειρα του κοινού νομίσματος, όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος, μάλλον δεν σχεδιάστηκε σωστά. Δυστυχώς, οι λίγοι σωστά σκεπτόμενοι ευρωσκεπτικιστές αποτέλεσαν ομάδα ...
